ksw.org.pl

Rodowód mieszanych sztuk walki wywodzi się jeszcze ze starożytnej Grecji. Pierwszym sportem walki,  przypominającym dzisiejsze MMA, był „pankration”, połączenie greckich zapasów i pięściarstwa,  które znajdowały się w programie antycznych igrzysk olimpijskich. Współczesna wszechstylowa walka wręcz wywodzi się z organizowanych w latach dwudziestych XX wieku brazylijskich turniejów o nazwie „vale tudo” oraz sięgających lat siedemdziesiątych XX wieku japońskich zawodów „kakutougi”. Początkowy okres rozwoju tego sportu przypadł na pierwszą połowę lat dziewięćdziesiątych, kiedy w USA zorganizowano pierwszy oficjalny turniej MMA pod nazwą UFC. W tym czasie również w Japonii założono dwie organizacje – Shooto i Pancrase. Dziś turnieje MMA organizowane są na całym świecie, również w Polsce. Tutaj od niemal dziesięciu lat największą popularnością cieszy się gala KSW (Konfrontacja Sportów Walki), skupiająca zawodników różnych narodowości. Ponadto na szeroką skalę organizowane są amatorskie turnieje mieszanych sztuk walki, znajdujące zwolenników i chętnych do uczestnictwa z wielu krajów.

W procesie kształtowania się MMA przedstawiciele różnych stylów walki staczali ze sobą pojedynki, podczas których okazało się, że jedni sportowcy są predestynowani do odnoszenia sukcesów w mieszanych stylach walki bardziej od innych. Bokserzy i kick-boxerzy dominowali w uderzeniach, natomiast zapaśnicy i judocy w tak zwanych obaleniach, zaś ci, którzy reprezentowali brazylijskie jujitsu, doskonale radzili sobie „w parterze”. W ten sposób powstały trzy kategorie zawodników MMA, a ich określenia brzmią dość ciekawie i używane są w terminologii sportów walki. Są to „parterowiec”, „zapaśnik” i „uderzacz”. I tak pierwszy z nich, czyli „parterowiec” stosuje taktykę walki „w parterze”, szukając wymuszenia na przeciwniku poddania się, dusząc go bądź też używając tak zwanej dźwigni. Kolejna kategoria zawodnika to „zapaśnik”, preferujący strategię typowo zapaśniczą – obala przeciwnika i w ten sposób osiąga dominującą pozycję „w parterze”. „Uderzacz” natomiast specjalizuje się w kopaniu i ciosach pięściami.

Tak jak wszystkie sztuki walki – czy to boks, karate, czy zapasy – MMA wymaga odpowiedniego treningu. W tym konkretnym przypadku, gdy mowa jest o mieszanych stylach walki, sprawa jest o tyle trudniejsza, że trener zawodnika MMA musi przygotować swojego podopiecznego w zakresie nie jednego stylu, a kilku. Pomimo że każdy sportowiec uprawiający MMA specjalizuje się zazwyczaj w jednej technice, trening musi go zaprawić do stosowania szerokiego wachlarza ciosów i uderzeń. Obecnie ukształtował się termin treningu przekrojowego, który dla większości zawodników pozwala osiągnąć wysoki stopień wszechstronności. Podczas przygotowań do walki w „klatce”, akcentowana jest umiejętność płynnego przechodzenia między stylami, poruszania się we wszystkich płaszczyznach, specyficznych dla każdego rodzaju walki. Z pewnością treningi zawodników wszechstylowej walki wręcz są bardziej  wyczerpujące w porównaniu z ćwiczeniami sportowców uprawiających jeden styl, wymagają one ogromnej koncentracji i wytrzymałości.

KSW, czyli Konfrontacja Sztuk Walki, może poszczycić się siedmioletnią już działalnością w zakresie promocji wszechstylowej walki wręcz i organizacji prestiżowych turniejów zawodowych MMA.  Założyciele KSW, Marcin Kawulski i Martin Lewandowski, w 2004 roku wystartowali z pierwszą edycją gali KSW. Każda kolejna odsłona zawodów gromadziła coraz to większą liczbę widzów. Początkowo to widowisko sportowe odwiedzało kilka tysięcy fanów MMA, natomiast wiosna 2011 roku przyniosła już ponad dziesięć tysięcy sprzedanych biletów. Świadczy to niepodważalnie o rosnącej popularności turnieju. Imponująca jest także liczba uczestników, którzy do tej pory startowali w zawodach – jest ich stu sześćdziesięciu. Pierwsza edycja skupiła sportowców tylko z Polski, nie była wielkim przedsięwzięciem, lecz każda następna to udział zawodników z innych krajów i, co się z tym wiąże, wsparcie mediów oraz sponsoring. MMA jest dyscypliną rozwojową, zatem można spodziewać się dalszego wzrostu zainteresowania turniejami federacji KSW.

Współczesna wszechstylowa walka wręcz, podobnie jak wszystkie sporty walki, określona jest przez zespół pewnych reguł. W pojedynkach na zasadach MMA (z ang. Mixed Martial Arts), sceną walki jest ring otoczony wysoką siatką, która pełni funkcję zapobiegającą wypadnięciu zawodnika poza miejsce konfrontacji. Potoczna nazwa takiego ringu, na którym walczą sportowcy, to „klatka”. O wyniku walki decydują sędziowie, o ile nie było nokautu – wtedy oczywiste jest, kto zwyciężył i werdykt sędziów jest zbędny. Podczas typowych turniejów dopuszcza się szeroki zakres technik, takich jak rzuty, ciosy pięściami, dźwignie, duszenie, kopnięcia. Reguły stosowane przez większość organizacji czy federacji skupiających zawodników MMA zabraniają najczęściej gryzienia, wkładania palców w oczy, uszy czy nos, ciosów w krocze i krtań, stosowania dźwigni na małe stawy, czy uderzania w kręgosłup, a także rzutów, które mogą zakończyć się upadkiem przeciwnika na głowę i kopnięć, gdy leży na ziemi.. W zależności od regulaminu danych zawodów, organizatorzy mają prawo do wprowadzania dodatkowych ograniczeń.

MMA jest dyscypliną sportową, w której dozwolone są wszystkie techniki, które nie są zabronione w znanych współcześnie sztukach walki. Jest to jedyna taka dyscyplina, która dopuszcza tak szeroki wachlarz ciosów i uderzeń. Nie oznacza to jednak, że dozwolone jest absolutnie wszystko. Reguły turniejowe ograniczają w stopniu minimalnym sposoby zaatakowania przeciwnika. Zabronione są więc ciosy, które bezpośrednio zagrażają życiu lub mogą spowodować znaczny uszczerbek na zdrowiu. Zatem dyskwalifikacją zagrożony jest zawodnik, który gryzie, atakuje krocze, czy stosuje uderzenia głową. Poszczególne turnieje mogą wprowadzać dodatkowe ograniczenia dotyczące stosowanych technik i ciosów. Określany jest też czas walki, nie każda musi kończyć się nokautem. Ponadto każdy zawodnik, wchodząc na ring, musi być zaopatrzony w ochraniacze na zęby oraz miękkie, ułatwiające chwytanie rękawice. W Polsce do tej pory nie odnotowano żadnego przypadku śmiertelnego w wyniku obrażeń doznanych w trakcie oficjalnej walki turniejowej.

MMA (z ang. Mixed Martial Arts) zdobywa w naszym kraju coraz większą popularność. Organizowana przez federację KSW (Konfrontacja Sztuk Walki) gala, wzbudza ogromne zainteresowanie wśród fanów mieszanych sztuk walki. KSW, jako najbardziej liczący się promotor wszechstylowej walki wręcz, w ogromnej mierze przyczynił się do rozwoju i rozpowszechnienia tej dyscypliny. Założycielami oraz pomysłodawcami organizacji KSW są Maciej Kawulski i Martin Lewandowski. Po raz pierwszy turniej pod szyldem KSW miał miejsce w lutym 2004 roku, a każda kolejna jego edycja była transmitowana przez stacje telewizyjne. Do tej pory odbyło się ponad dwadzieścia turniejów, w których wzięło udział stu sześćdziesięciu zawodników z Polski i świata. Miejscem tych spotkań sportowych były głównie Hala Torwar i Hotel Marriott w Warszawie. Imprezy te gromadziły tysiące widzów, którzy kupili bilety, aby obejrzeć współzawodniczących ze sobą sportowców na żywo. Fani MMA, którzy nie mieli takiej możliwości, dopingowali swoich faworytów przed szklanym ekranem.

Federacja Konfrontacja Sztuk Walki (KSW) to największy w Polsce promotor mieszanych sztuk walki i organizator mistrzostw kraju w MMA . Podczas turniejów, które gromadzą setki tysięcy ludzi w hali sportowej i przed telewizorami, wzrok wszystkich skupiony jest na ringu, gdzie odbywa się wielkie widowisko. Rozgrzana z emocji publiczność krzyczy i gestykuluje, dopingując swoich faworytów. Ring bokserski staje się centrum uwagi, a z każdym ciosem zdaje się rosnąć poziom adrenaliny. Zawodnicy walczą bowiem nie tylko o pokaźne już dziś kwoty pieniędzy, ale o uznanie i renomę. Jako że transmisja z gali KSW od lat emitowana jest przez stacje telewizyjne, jej popularność znacząco wzrasta z każdą kolejną edycją. Żadne inne zawody sportowe związane z walką wręcz nie cieszą się takim zainteresowaniem, zarówno ze strony widzów, jak i samych zawodników. Doskonałym tego przykładem jest przystąpienie znanego strongmana Mariusza Pudzianowskiego do grona sportowców uprawiających wszechstylową walkę wręcz.

Początki współczesnego MMA wykształciły przekonanie, iż jest to sport, gdzie nie ma zasad, gdyż dopuszczalne są niemal wszystkie style walki wręcz. Nic bardziej mylnego. Zawodnikom MMA dozwolone są ciosy pięściami, rzuty, kopnięcia, dźwignie, a nawet duszenie. To dosyć szeroki wachlarz możliwości. Jednakże reguły podczas spotkań sportowych są jasne i nie pozwalają na stosowanie technik, które stwarzają realne ryzyko poważnych i trwałych obrażeń ciała czy śmierci. Zakazane jest więc gryzienie, zahaczanie, czyli wkładanie palców w nos czy usta, ciosy w krocze, oczy czy krtań, uderzanie głową, atakowanie kręgosłupa.  Co więcej, organizatorzy poszczególnych turniejów mają prawo do wprowadzania dodatkowych ograniczeń. Ponadto ustalany jest czas trwania każdej walki, istnieją też zasady dotyczące wyposażenia zawodnika na ringu – każdy z nich posiadać powinien ochraniacz na zęby oraz rękawiczki. Nad przebiegiem walki czuwają sędziowie, którzy bacznie obserwują współzawodniczących ze sobą sportowców na ringu, nie dopuszczając do łamania obowiązujących podczas danego turnieju reguł.

KSW, czyli Konfrontacja Sztuk Walki, dla niewielu już dziś brzmi obco. Organizacja, której właścicielami są Maciej Kawulski i Martin Lewandowski, powstała w 2004 roku i jest postrzegana jako największy w Polsce promotor mieszanych sztuk walki (MMA). Od tego czasu mogliśmy być świadkami kilkunastu już zawodowych turniejów wszechstylowej walki wręcz (inne określenie MMA), które odbyły się pod szyldem KSW. Te widowiska sportowe swój fenomen zawdzięczać mogą w dużej mierze samej specyfice walki wręcz, jak i zapewne oprawie całego wydarzenia. Według reguł MMA, dopuszcza się, aby zawodnicy stosowali niemal wszystkie techniki z zakresu sztuk walki wręcz. Znajdziemy więc w MMA elementy boksu, kick-boxingu, boksu tajskiego,  zapasów, judo, rzadziej karate czy taekwondo. Minimum ograniczeń w stosowanych podczas walki technik, z pewnością wpływa na zwiększenie pokładów emocji, zarówno u samych zawodników, jak i widzów. Obecnie popularność turniejów MMA znacznie przewyższa zainteresowanie galami bokserskimi.